EUR 
PLN 
217.401 %
Hauptinhalt
Kiedy słabnie pamięć
PDF
Drukuj
Każdemu z nas zdarza się od czasu do czasu zapomnieć, czy to o wizycie u dentysty, czy też o schowanym gdzieś kluczu. Jednak co robić, gdy za „zwyczajnym” zapominalstwem kryje się coś więcej i w jakich przypadkach wypadałoby odwiedzić lekarza?
„Zwyczajne“ zapominalstwo nie stanowi powodu do zmartwień. Jednak gdy pamięć krótkotrwałą i zmysł orientacji coraz częściej i przez dłuższy okres działają z zakłóceniami, jest to sygnał, aby odwiedzić lekarza.
Co właściwie oznacza demencja?
Prawie 1,2 miliona ludzi w Niemczech cierpi na demencję. Dotyka ona przede wszystkim osób powyżej 65 roku życia. Demencja jest chorobą mózgu, która ogranicza zdolności kognitywne i funkcjonowania w życiu codziennym. Przewodnim symptomem są zaburzenia pamięci. Na początku dotknięci chorobą zapominają o rzeczach bieżących, w dalszym przebiegu choroby zanikają również zinternalizowane treści pamięci długotrwałej.
Dosłowne tłumaczenie demencji oznacza „być bez ducha” i oddaje to, co dzieje się z chorym. Choroba dotyka zdolności myślenia, chory traci wątek, zmienia się jego język i mowa. Pogorszeniu ulega zarówno orientacja w przestrzeni, jak i w czasie, aż w końcu nie rozpoznaje rodziny i bliskich znajomych, chory ma kłopoty ze swoimi uczuciami, tracą kontrolę nad sobą i ulegają kompletnej zmianie.
Czym dokładnie jest Alzheimer?
Choroba Alzheimera jest najczęstszą formą zaburzeń dementywnych. 6 na 10 przypadków demencji wynika z zachorowania na Alzheimera. W chorobie Alzheimera obumierają komórki nerwowe w mózgu, przez co chory z biegiem czasu traci zdolności kognitywne, orientację w czasoprzestrzeni, pamięć, a także cechy osobiste. Osoba chora raczej nie zauważa swoich problemów z pamięcią, dlatego aby postawić dokładną diagnozę bardzo ważna jest współpraca z rodziną i osobami bliskimi.
Demencję Alzheimerowską można zdiagnozować na podstawie historii choroby, jak i za pomocą prostych testów, i leczyć farmakologicznie już we wczesnym stadium, tak aby znacząco opóźnić występowanie symptomów. Bardzo ważnym punktem pozostaje komunikacja z innymi ludźmi, rodziną, przyjaciółmi i grupami wsparcia. Doradza się również trening umysłowy, aby ćwiczyć zdolność spostrzegania.
Źródło: „PflegePartner“, 16/2010
